Alex Bajús bouwt alles: een gezinswoning, een leven op het platteland en de Publiq website en app
Toen ik Alex Bajús aan het einde van ons interview vroeg om nog één laatst interessant feit over zichzelf te delen, schudde hij zijn hoofd. Hij kon oprecht niets meer bedenken. Wat hij zich op dat moment niet realiseerde, was dat hij al genoeg had verteld.
Alex is onze senior full-stack developer. Hij werkt vanuit huis in Slowakije en bouwt van alles met zorg en toewijding. Hij bouwt onze software, een huis voor zijn groeiende gezin en een leven in een klein dorp op het platteland.
Alex is een familieman en in tegenstelling tot zijn collega’s Elan of Joris en Esther, geeft hij er de voorkeur aan om op één plek te blijven. Ik sprak met hem over zijn leven vóór Publiq, over taxiritten door de nacht, het aaien van vossen en waarom werken voor een Nederlands bedrijf hem zo goed bevalt.
Eerst het handwerk, daarna de code
Alex is geboren en getogen in Slowakije, in het centrale deel van het land. Niet de armste regio, maar ook niet het welvarende westen, met grotere carrièrekansen rond de Oostenrijkse grens. Als tiener volgde hij een middelbare school gericht op kunst, waar hij traditionele grafische technieken leerde zoals lino-, hout- en koperdruk.
“Het was heel hands-on,” legt Alex uit. “Je snijdt in het materiaal en drukt het dan op papier af. Je moet echt nadenken voordat je begint, want fouten zijn niet makkelijk te herstellen.”
Tegen de tijd dat Alex in 2013 afstudeerde, was de wereld van grafisch ontwerp drastisch veranderd. YouTube-tutorials en Photoshop waren inmiddels overal en als gevolg daalde de waarde van creatief werk. In plaats van te concurreren in een onzekere markt besloot hij informatica te studeren, eerst in Brno en later in Bratislava.
Taxi uit en collegezaal in
Die jaren stonden in het teken van werken en studeren tegelijk. Om zichzelf te kunnen onderhouden nam Alex verschillende banen aan, waaronder als taxichauffeur in zijn geboortestad Zlaté Moravce. Sommige diensten duurden 24 uur, van vroeg op zondagochtend tot de volgende dag.
“Soms was ik om zes uur ’s ochtends klaar en reed ik direct door naar de universiteit,” herinnert hij zich. “Dan zat ik een halve dag in colleges. Het was intens, maar ik vond het werk eigenlijk heel leuk.”
Taxi’s rijden was geen duurzame carrière, zeker niet in een land waar de lonen relatief laag zijn, maar het betaalde de rekeningen en het gaf hem de mogelijkheid te blijven groeien.
Stabiliteit of groei?
Na zijn afstuderen bleef Alex verbonden aan de academische wereld via zijn werk aan de Comenius Universiteit. Tegelijkertijd verkende hij andere mogelijkheden. Hij werkte in Oostenrijk en voor bedrijven gelinkt aan Londen, maar merkte al snel dat de corporate cultuur niet bij hem paste.
“Ik bracht ongeveer zeventig procent van mijn tijd door in vergaderingen,” zegt hij. “Ik wilde werken, niet praten over werk.”
Toen Publiq in beeld kwam, merkte hij direct het verschil. Gesprekken waren informeel, mensen benaderbaar en de nadruk lag op het goed uitvoeren van het werk. Alex was bovendien nieuwsgierig naar de kans om aan een mobiele applicatie te werken, iets waar hij toen nog weinig ervaring mee had.
Alex bouwt aan Publiq
Bij Publiq werkt Alex als senior full-stack developer. Ongeveer tachtig procent van zijn tijd besteedt hij aan de backoffice-systemen die de app en de organisaties erachter ondersteunen, terwijl de rest van zijn tijd naar de app zelf gaat.
Het is werk achter de schermen, maar essentieel. Deze systemen moeten stabiel, betrouwbaar en veilig zijn. “Ik werk graag aan dingen die het gewoon moeten doen,” zegt Alex. “Niet alles hoeft zichtbaar te zijn om belangrijk te zijn.”
Vanaf het begin was het zijn doel om dit werk te combineren met een gezonde balans tussen werk en privé. Die ambitie speelde een rol bij een belangrijke persoonlijke beslissing.
Een leven op het platteland
Toen Alex en zijn vrouw hun eerste kind verwachtten, besloten zij Bratislava te verlaten en terug te keren naar zijn geboortestad. Het stadsleven kan duur en druk zijn, en zij wilden iets anders voor hun gezin.
Ze wonen nu naast een bos. Vossen lopen regelmatig over hun terras en ooit kwam er één zo dichtbij dat hun dochter hem kon aaien. “We wilden dat zij opgroeit in de natuur,” legt Alex uit. “Niet alleen tussen beton.” Ze hebben hun eigen huis gebouwd en er is nog een baby op komst.
In zijn vrije tijd begon Alex met de bouw van een garage voor twee auto’s naast hun huis, waarbij hij het grootste deel zelf uitvoerde. Hij groef de fundering, metselde de muren en legde de dakpannen. Op dit moment wacht hij op de levering van de ramen, waarna de garage binnen enkele maanden af moet zijn. “Ik vind het fijn om te begrijpen hoe dingen gebouwd zijn,” zegt hij. “En ik doe het graag goed, ook als het langer duurt.”
Werken voor een Nederlandse baas
Op afstand werken als buitenlander voor een Nederlands bedrijf heeft zijn eigen dynamiek. Alex waardeert de directheid van zijn Nederlandse collega’s, omdat die aansluit bij zijn eigen manier van communiceren.
“Ze maken vaak grapjes dat ik de meest Nederlandse persoon in het bedrijf ben,” lacht hij. “Ik denk dat het komt doordat ik heel direct en praktisch ben.”
Het niet spreken van Nederlands betekent soms dat hij delen van informele gesprekken mist, maar de gedeelde werkcultuur maakt dat ruimschoots goed. Verwachtingen zijn duidelijk, hiërarchie is minimaal en vertrouwen wordt verondersteld in plaats van afgedwongen.
Bouwen aan wat ertoe doet
Als hij vooruitkijkt, ziet Alex zichzelf bij Publiq, terwijl hij zijn werkuren geleidelijk wil verminderen om meer tijd te creëren voor zijn gezin. Systemen bouwen die werken, een huis bouwen dicht bij de natuur en bewust leven, betekenen veel voor hem.
Alex vindt zichzelf misschien niet bijzonder interessant, maar zijn verhaal vertelt iets anders. Het is een verhaal over vakmanschap, over bouwen aan wat ertoe doet en over het kiezen van een leven waarin werk, gezin en waarden naast elkaar kunnen bestaan.